Begin bij de rapportageperiode
Een geaggregeerd DMARC-rapport vat berichten samen die een ontvangende partij in een bepaalde periode heeft beoordeeld. Het bevat geen volledig overzicht van al uw verzonden mail. Niet iedere ontvanger rapporteert, en rapporten kunnen later aankomen.
Bewaar het oorspronkelijke bestand veilig. Rapporten komen vaak als gecomprimeerde XML. Open rapporten met een vertrouwde DMARC-analysetool. Open onverwachte bijlagen niet zomaar. Deel IP-adressen en domeininformatie alleen met de mensen die het onderzoek uitvoeren.
Welke gegevens vergelijkt u?
Zoek de rapporterende organisatie, begin- en eindtijd, het onderzochte domein en het gepubliceerde beleid. Bekijk daarna per groep het bron-IP, aantal berichten en de beoordeling van SPF en DKIM. Let op het verschil tussen een technisch geslaagde authenticatie en aansluiting bij het zichtbare afzenderdomein, oftewel alignment.
Een illustratief geval: een nieuwsbriefdienst verstuurt met uw zichtbare afzenderadres. SPF slaagt voor het eigen domein van die dienst, maar sluit niet aan op uw domein. Als ook geen passende DKIM-handtekening slaagt, kan DMARC alsnog mislukken.
Onderzoek een onbekende verzender
Vergelijk het bron-IP en de DKIM-domeinen met uw inventaris van mailservers, CRM, nieuwsbriefsoftware en websiteformulieren. Zoek een bijbehorend testbericht of verzendlog. Een IP-adres van een bekende cloudprovider bewijst nog niet dat de verzending van u komt.
Herkenbare dienst met verkeerde inrichting: corrigeer de authenticatie bij die dienst.
Doorgestuurd bericht: onderzoek wat onderweg met SPF en DKIM is gebeurd.
Onbevoegde verzending: voeg de bron niet aan SPF toe om het rapport groen te maken.
Wanneer kunt u het beleid aanscherpen?
Beoordeel meerdere representatieve verzendmomenten, inclusief minder vaak gebruikte systemen. Test correcties met een nieuw werkelijk ontvangen bericht. Een aggregate rapport is geen ontvangstbewijs en geen garantie dat een bericht in de inbox staat. Werk vanuit de DMARC-inrichting en leg uw beslissing vast, zodat een latere beheerder weet waarom een verzender is toegestaan.